 |
| ซาโยเต้ผัดน้ำมันหอน |
ไปเที่ยวภาคเหนือในช่วงหน้าหนาวทุกครั้ง สิ่งหนึ่งที่ผมต้องกินให้ได้คือ
ซาโยเต้ผัดน้ำมันหอย ตอนแรกก็ไม่รู้จักหรอกครับว่าซาโยเต้มันคืออะไร คิดว่าเป็นพวกผักฝรั่งไปโน่นเลย แต่ที่ไหนได้มันเป็นผักพื้นถิ่นของชาวเขาบนดอยที่ปลูกกันมานานแล้ว ชาวบ้านที่นั่นเขาเรียกว่าฟักแม้ว ถ้าเป็นภาษาบ้านเราเรียกว่ามะระหวาน แต่ที่มาที่ไปของฟักแม้ว, มะระหวาน หรือซาโยเต้ จะมีที่มาที่ไปอย่างไร อันนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมได้ไปทานเจ้าซาโยเต้ผัดน้ำมันหอยที่ทั้งสดและกรอบมากๆ ครั้งแรกที่เขาค้อ เมื่อซักประมาณ 5-6 ปีที่แล้ว ตอนนั้นได้ผักสดชนิดที่ไปเก็บเอง ตอนเก็บก็ไปยืนหูชาเพราะอากาศเย็นมากๆ ดังนั้นยอดฟักแม้วหรือซาโยเต้จึงทั้งหวานทั้งกรอบชนิดยางยังซึมออกจากก้านเลย จำได้ว่าเมนูวันนั้นทางรีสอร์ทที่ผมไปตีซี้จนสนิทสนมเขาเอามาผัดน้ำมันหอยให้ทาน อร่อยมากๆ จึงเป็นที่มาของทุกครั้งที่ผมไปเที่ยวภาคเหนือจะสั่งผักซาโยเต้มาทานตลอด เดี๋ยวนี้ขนาดในแมคโครผมยังเห็นมียอดซาโยเต้วางขายแล้ว นับว่าสะดวกมากจริงๆ
